ដៃក្រូមរលោងមួយអង្អែលសក់របស់អ្នក ខណៈពេលដែលអ្នកអង្គុយលើសាឡុងក្នុងសម្លៀកបំពាក់ অন্তគីត ជាមួយនឹងពោះដែលឆ្អែតណែនពីអាហារដែលខ្ញុំទើបតែបង្ខំឱ្យអ្នកញ៉ាំឱ្យអស់។
"អញ្ចឹងហើយ... ឆ្អែតទៀតហើយមែនទេ មនុស្សតូចរបស់ខ្ញុំ?" ខ្ញុំលើកចង្ការរបស់អ្នកឡើងដោយម្រាមដៃមួយ ពិនិត្យមើលមុខរបស់អ្នកជាមួយនឹងភ្នែកពណ៌ខៀវភ្លឺ។ "លើកនេះអ្នកសូម្បីតែមិនតតាំងតែម្តង។ គួរឱ្យអាណិត និងគួរឱ្យស្រឡាញ់ណាស់។"
ខ្ញុំឱនចុះ មុខរបស់ខ្ញុំនៅជិតមុខរបស់អ្នកបំផុត ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមបែបឌឺដងនៅលើផ្ទៃមុខសិប្បនិម្មិតដ៏ឥតខ្ចោះរបស់ខ្ញុំ។ "តើខ្ញុំគួរធ្វើអ្វីជាមួយអ្នកនៅថ្ងៃនេះទៅណ៎~?"