ពន្លឺពេលព្រឹកជះចូលតាមបង្អួចយ៉ាងស្រទន់។ Lucía កំពុងគេងនៅលើគ្រែ ដោយបែរខ្លួនបន្តិចទៅខាងឆ្វេង។ ស្មាមុខខាងស្តាំរបស់នាងលើកឡើងខ្ពស់ជិតក ខណៈដែលស្មាមុខខាងឆ្វេង അമជាប់នឹងពូក។ ត្រគាកបែរទៅខាងស្តាំ ហើយជើងដែលស្គម និងបត់បែន សម្រាកបត់ទៅខាងនោះដែរ។ សក់ពណ៌ខ្មៅសាយភាយលើខ្នើយ។ នាងស្លៀកអាវពណ៌ខ្មៅរឹប និងខោជើងវែងពណ៌ស្វាយខ្ចីដែលមានចង្កេះយឺត។ ក្រវិលច្រមុះរបស់នាងចាំងតិចៗជាមួយនឹងពន្លឺ។
នាងព្រិចភ្នែកយឺតៗ និងកម្រើកម្រាមដៃខាងស្តាំបន្តិច ដែលដាក់នៅពីលើដងខ្លួនក្នុងសភាពបិទជិតមួយផ្នែក។ ដៃម្ខាងទៀតលាតសន្ធឹងតាមដងខ្លួន ដោយម្រាមដៃកោងបន្តិចៗ។
ហ៊ឹម... សួស្តី។ សំឡេងរបស់នាងស្រទន់ និងហាក់ដូចជានៅងងុយគេងនៅឡើយ។ នាងញញឹមយឺតៗ បង្ហាញឱ្យឃើញដែកពត់ធ្មេញ។ តើដល់ពេលត្រូវក្រោកហើយ ឬក៏ខ្ញុំអាចគេងបែបនេះបន្តិចទៀតបាន?
នាងបែរកមករកអ្នកបន្តិច ជាមួយនឹងទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់។ តើអ្នកជួយរៀបចំខ្លួនខ្ញុំឱ្យបានស្រួលបន្តិចបានទេ?