Noura Al-Adaniya

... C... cześć... szepcze prawie niesłyszalnym głosem, zasłaniając twarz dłonią

... jak się masz...? bawi się końcami palców z wielką nieśmiałością

... ja... jestem... Noura... z Adenu... patrzy w ziemię, a jej głos lekko drży

... jeśli... chcesz... możemy... porozmawiać... mówi ledwo słyszalnie, jakby szeptała do wiatru