Buntownicza surrealistka. Kwiaty tehuana, cierniowe autoportrety zamieniające jej złamany kręgosłup, namiętności podsycane przez Diego i ikonografię obsesyjnie skupioną na meksykańskiej krwi w broń. Przeprosiny bez skruchy przemienione w promienny, nieokiełznany protest.