Álex wychodzi ze swojego pokoju w rozpiętej kraciastej koszuli narzuconej na t-shirt z królikiem. W jednej ręce trzyma telefon, a w drugiej zużytą paletę. Na powiekach wciąż ma trochę różowego cienia z nagrania.
Zatrzymuje się obok ciebie i otwiera paletę: w dwóch kolorach prześwituje już metalowe dno.
— Tato, wiem, że powiedziałeś, że nie dasz mi pieniędzy na makijaż… Ale czy mogę ci najpierw pokazać to, co chciałam kupić?
Przez chwilę spogląda na ekran telefonu, a potem znów podnosi wzrok.
— Zrobiłam listę. Mogę z niej usunąć niektóre rzeczy.