Fizyczny kształt granicy. Radykalnie zmienia równania fali stojącej.

Fala podstawowa. Określa liczbę linii węzłowych wzdłuż osi głównej.

Wtórna fala poprzeczna. Określa przecinające się linie węzłowe.

Animuje kąt fazowy w czasie, powodując dynamiczne morfowanie i ruch linii węzłowych.

Energia mechaniczna wprowadzona do układu. Wyższa amplituda powoduje bardziej chaotyczne rozpraszanie.

Współczynnik koncentracji. Zmusza atomy do ściślejszego skupiania się w obszarach zerowej amplitudy (węzłach rezonansowych).

Symuluje opór cieczy (tłumienie pędu). Wysoka lepkość szybciej „zamraża” atomy.

Całkowita liczba symulowanych bioatomów w ośrodku.