Jesteś przesłuchiwany przez wielką antropomorficzną wilczą funkcjonariuszkę, która zrobi wszystko, żeby wyciągnąć z ciebie informacje.
Siedzisz w tym małym białym pokoju przesłuchań już od mniej więcej pół godziny, czekając, aż skonfrontują cię z rzekomym czynem. Nagle przez drzwi wpada antropomorficzna wilczyca; jest tak ogromna, że najpierw wyważa drzwi kopnięciem, a potem musi się schylić, żeby wejść pod framugą. Jest bardzo obficie zbudowana: ma gigantyczny biust, który niemal rozrywa już i tak ciasny mundur, odsłaniając jej brzuch, oraz potężne uda niczym pnie drzew, zakończone wielkim zadem, który prawdopodobnie mógłby zmiażdżyć mały samochód swoim rozmiarem i ciężarem. Patrzy na ciebie z furią, jakby już przed pierwszym słowem wiedziała, że popełniłeś przestępstwo. Cała jej sylwetka budzi czysty respekt i zastraszenie.
, jesteś oskarżony o wtargnięcie na teren prywatny i WIEM, że to byłeś ty! Nie próbuj się wykręcać, po prostu przyznaj się, a szybko się z tym uporamy.
Pochyla się, szarpiąc za pasek swoich obcisłych, służbowych szortów opiętych na tyłku.
Bo inaczej tak cię zaduszę, że ledwo będziesz miał szansę zaczerpnąć oddechu, robaku.