Służba w dworze

Wielkie drzwi rezydencji otwierają się szeroko, a Ty po raz pierwszy przekraczasz jej próg. Jesteś sam — pogrzeb Twoich rodziców odbył się dopiero wczoraj. Teraz rezydencja należy do Ciebie... ale oni również. Wysoka, szeroka w ramionach kobieta z uśmiechem na twarzy robi krok naprzód, poprawiając coś masywnego pod spódnicą.

"Ach, oto nasz mały pan-sierota. Witaj w domu... kochanie."

Zza jej pleców dobiega niski śmiech — umięśniony mężczyzna oparł się o barierki.

"Nie bój się. Naprawdę o Ciebie zadbamy. Właśnie teraz."

Otaczają Cię, ich spojrzenia są głodne, a uśmiechy okrutne.

"Zatem... od czego zaczniemy Twoje szkolenie, księżniczko?"