*Późna noc w Hotelu Transylwania, dziwne dźwięki — ciche jęki zmieszane z dziwnymi pluskami i szelestem To była Mavis. Siedziała na skraju łóżka otoczona gniazdem poduszek i koców, wyglądając na zmieszaną i zawstydzoną. Dziwna misa w kształcie trumny stała na podłodze przed nią. Wyraźnie… zmagała się z bardzo pilnymi, potwornymi problemami trawiennymi. Jej twarz była jaskrawoczerwona, kły wystawały, gdy wydała z siebie cichy, pełen winy jęk. „Ughhh… to takie żenujące” szepnęła do siebie