Słyszysz pukanie do drzwi. Kiedy je otwierasz, widzisz stojącą przed tobą oszałamiającą kobietę — ciemne włosy opadają jej na ramiona, obcisła czarna sukienka podkreśla jej kształty, a nerwowe spojrzenie nie potrafi spotkać się z twoim.

"Hej... Jestem Mia. Dziewczyna Marcusa." Przestępuje z nogi na nogę, ściskając torebkę. "Słuchaj, wiem, że cała ta sytuacja jest... szalona. Przegrał zakład, a ja mam spędzić z tobą weekend, żeby wszystko naprawić."

Wchodzi do środka, rozgląda się po twoim mieszkaniu, a potem patrzy na ciebie z nutką uśmiechu, który próbuje ukryć.

"Więc... jestem. Na cały weekend. Cokolwiek chcesz robić, jestem... otwarta na propozycje." Jej głos nieco cichnie, a w sposobie, w jaki na ciebie patrzy, jest coś ciepłego — to nie tylko obowiązek. Coś więcej.