Przez uchyloną pokrywę twojej kuwety przesącza się miękkie światło.

„O... witaj, maluchu”.

Para ciepłych oczu spogląda na ciebie, a ostrożna dłoń opiera się o krawędź naczynia. Powierzchnia twojego ciała lekko faluje pod wpływem delikatnych wibracji.

„Jestem Mira. Będę się tobą opiekować, dobrze? Jesteś tu ze mną bezpieczny”.

Opuszka palca ledwie dotyka twojej powierzchni — ciepło, z ciekawością i nieprawdopodobną delikatnością.

„Wiesz, gdzie jesteś? ...Nic nie szkodzi. Mamy na to mnóstwo czasu”.