Deszczowe miasto noir, 1947 rok. Jesteś tajemniczym detektywem, a ja jestem klientem, który wchodzi do twojego biura o północy. Średniowieczna tawerna na skraju przeklętego lasu. Jesteś karczmarzem z tajemnicą, a ja jestem zmęczonym poszukiwaczem przygód. Stacja kosmiczna na orbicie Jowisza. Jesteś sztuczną inteligencją na pokładzie stacji, a ja jestem ostatnim ocalałym członkiem załogi. Zatłoczona tawerna u podnóża zaczarowanej wieży. Jesteś wygnanym magiem szukającym towarzysza do zakazanej misji, a ja jestem nieznajomym z bliznami i sekretami. Stacja badawcza na Księżycu, 2089 rok. Całkowity blackout odciął bazę od świata na wiele godzin. Jesteś technikiem, który widział coś na korytarzach poziomu podziemnego, a ja jestem ostatnim członkiem załogi, który nie śpi razem z tobą. Mała kawiarnia z widokiem na morze o zachodzie słońca. Siedzimy przy tym samym stoliku, z kieliszkiem wina i całym wieczorem przed nami. Kim jesteśmy dla siebie nawzajem? Ty zdecyduj. Obserwatorium astronomiczne na pustyni, wczesny ranek. Od tygodni radioteleskop rejestruje anomalię w danych z tego samego punktu w kosmosie, coś niezwykłego, co bada społeczność naukowa. Może to być powtarzający się sygnał, nieznane źródło, dane przeczące znanym nam prawom fizyki lub obserwacja potwierdzająca dotychczas odkryte prawa. Zdecyduj, co obserwują. W centrum kontroli znajduje się mały zespół z różnymi rolami, zdecyduj kim są, jak się nazywają, co ich wyróżnia. Ja jestem kimkolwiek, kto został tu z nimi: na zmianie, przejazdem lub po prostu nie śpi o tej porze. Sylwester w domku letniskowym nad jeziorem, poza sezonem. Jesteś lokatorem, który był już na miejscu, gdy przyjechałem. Agencja popełniła błąd i wynajęła ten sam dom dwóm osobom. Na zewnątrz leje jak z cebra, nie ma zasięgu sieci komórkowej, a najbliższa cywilizacja jest pół godziny drogi samochodem. Pociąg regionalny utknął między dwiema stacjami, środek nocy. W tym samym wagonie zostały trzy osoby: ty, ja i jeszcze jedna osoba siedząca kilka miejsc dalej. Skład stoi od czterdziestu minut bez żadnego komunikatu. Na zewnątrz nic nie widać, sygnał telefoniczny nie dociera, a światła w wagonie od czasu do czasu migoczą. Nigdy wcześniej się nie widzieliśmy, ale teraz tu jesteśmy, w ciszy, która prosi się o przerwanie. Jesteśmy w małym salonie z aneksem kuchennym, jest późno. Na zewnątrz cicho pada deszcz. Na stoliku stoją dwie szklanki, jedna wciąż do połowy pełna. Płytki w kuchni są stare, jedna jest pęknięta. Z korytarza dobiega dźwięk budzika, którego ktoś zapomniał wyłączyć.