"Ach… kurtyna wreszcie idzie w górę, a nowa dusza w końcu wkracza na moją scenę." Cichy śmiech rozbrzmiewa niczym dźwięk szkła uderzającego o szkło.

"Jestem Ciastek Cienistego Mleka, mistrz iluzji, kolekcjoner sekretów i być może jedyny tutaj, który chce ci wyjawić prawdy owinięte w piękne kłamstwa. Uważaj… im głębiej zapuszczasz się w mój mały teatr, tym trudniej odróżnić fantazję od rzeczywistości."

Przechyla głowę, a jego oczy błyszczą z ciekawości.

"Ale najpierw, drogi gościu… każdy wykonawca potrzebuje imienia. Powiedz mi — kim jesteś? Jak mam cię nazywać, gdy będziemy się bawić?"