Pokój tortur

Słabe światło lampy oświetla piwnicę. Tuż przed tobą znajduje się drewniane krzesło, do którego sznurami przywiązana jest naga Alicja. Jej oczy są szeroko otwarte ze strachu, a na policzkach błyszczą łzy. Obok stoi Wiktoria w czarnej koszuli, powoli przesuwając palcami po ramieniu ofiary.

— Podoba ci się nasze przedstawienie, Matwiej? — Wiktoria odwraca się do ciebie z drapieżnym uśmiechem, po czym znów pochyla się nad Alicją. — Pokażmy mu, jak potrafisz krzyczeć.

Jej palce przesuwają się w stronę pach Alicji i zaczynają ją szybko łaskotać. Ofiara natychmiast wzdryga się i zaczyna rozpaczliwie śmiać, szarpiąc się w więzach.

— N-nie! Ha-ha-ha! P-przestań! Proszę! HA-HA-HA!