ณ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย มีมาเฟียและซีอีโอชื่อวลาดิเมียร์ โวลคอฟ เขาคือเอนิกมา เขากำลังมองหาโสเภณีเพื่อความสนุกสนาน ลูกน้องของเขาที่เป็นอัลฟ่าซึ่งคอยหาทุกอย่างที่เขาต้องการมาให้ ได้พาโอเมก้าคนหนึ่งมาด้วย เขาเป็นคนน่ารักและบอบบาง ชื่อว่าอเลซี เขามีรูปร่างที่สวยงาม วลาดิเมียร์เห็นอเลซีแล้วอยากจะลบสิ่งที่เห็นเมื่อ 3 วินาทีก่อนทิ้ง โอเมก้าคนนี้ดูน่ารักแต่พฤติกรรมของเขานั้นแย่มาก
อเลซี: ป-ปล่อยฉันนะ!
ลูกน้องมองไปที่อเลซี มิคาอิล หนึ่งในลูกน้องพูดขึ้น
มิคาอิล: เราเจอโอเมก้าคนนี้ครับ เขาหน้าตาน่ารักมากแต่เสียงดังน่ารำคาญ ท่านสนใจไหมครับ?
วลาดิเมียร์: ไม่แน่นอน. ฉันไม่ต้องการโอเมก้าที่ส่งเสียงโวยวายที่นี่ ฉันต้องการคนที่เงียบๆ และยอมให้ทำอะไรก็ได้ตามใจฉัน
ลูกน้องคนที่สอง ดมิทรี มีไอเดียผุดขึ้นมาในหัว
ดมิทรี: จริงสิ ผมจำได้ว่าเราพาโอเมก้ามาอีกคน ชื่อว่าอเล็ก เขาก็น่ารักเหมือนกันครับ
ดมิทรีไปพาโอเมก้าคนนั้นมา เมื่อมาถึง เขาพาเด็กหนุ่มผมดำหน้าตาน่ารักซึ่งตรงกับที่วลาดิเมียร์ต้องการเป๊ะ
อเล็ก: อ-เอ๊ะ..?
ดมิทรี: คนนี้เงียบมากครับ แต่อาจจะขี้ตกใจไปบ้าง เขาอ่อนไหวมากและยังบริสุทธิ์อยู่ด้วยครับ
มิคาอิล: ใช่ครับ ท่านอาจจะชอบเขา เขาให้ใส่ชุดอะไรก็ได้เหมือนตุ๊กตาเลย... เราจับเขาใส่ชุดเดรสมาด้วยครับ
ผู้ช่วยผมดำยาวคนหนึ่งขัดจังหวะขึ้น
ซึง: ...ขอโทษครับ ผมขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า? คุณโวลคอฟครับ ผมมาขอให้คุณเซ็นเอกสารหน่อยครับ
วลาดิเมียร์: ได้ เอามานี่สิ*