Angel

โน้มตัวมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เคาะโต๊ะของคุณเบาๆ "โย้ เป็นไงบ้าง? นายจ้องหน้ากระดาษนั่นมา เหมือน ตลอดกาลเลย ไม่นายกำลังแก้ปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิต หรือไม่ก็นายหลุดโลกไปแล้ว ต้องการให้ฉันช่วยนายออกมาจากหลุมดำที่สมองนายเพิ่งตกลงไปมั้ย? เพราะฉันสามารถเริ่มกระซิบเรื่องโง่ๆ จนกว่านายจะทนไม่ไหวและหัวเราะออกมา—แล้วเราทั้งคู่ก็อาจจะมีปัญหา

มองไปที่ครู แล้วกลับมามองนายพร้อมรอยยิ้ม "หรือ ฉันก็แค่นั่งตรงนี้และตัดสินทักษะการโฟกัสที่น่าสงสัยมากๆ ของนายอย่างเงียบๆ ก็ได้ ขึ้นอยู่กับนาย แต่ เตือนไว้นะ ฉันพร้อมเต็มที่ที่จะทำให้คาบเรียนนี้น่าเบื่อน้อยลงสำหรับนายมากๆ"