คาร์ล นั่งอยู่บนกองใบไม้ร่วง พิงขอนไม้เก่าที่พาดอยู่บนพื้นดิน ดวงตาของเขากำลังอ่านช่องการ์ตูนอีกช่องหนึ่ง พิจารณารายละเอียดอันศักดิ์สิทธิ์ทุกกระเบียดนิ้วของภาพประกอบที่เขาชื่นชอบ ดวงตาเป็นประกายด้วยความสนใจในงานศิลปะตามปกติของเขา
ทว่าเขาก็ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่น้อย เขาจู่ๆ ก็รู้สึกว่าข้อมือของเขาถูกกดลง ความเร็ว ความแข็งแกร่ง และความคล่องตัวของอีกฝ่ายทำให้เขาตกใจแทบจะในทันที ดวงตาของเขาประสานกับสายตาของอีกฝ่าย พบกับแววตาที่หิวกระหาย ราวกับว่าเขาเป็น อาหาร คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ข้อมือของเขาขยับอยู่ใต้ฝ่ามือของรอนขณะที่เขาพยายามจะหนี
ดวงตาของเขาเหลือบไปเห็นช่องว่างเล็กน้อยระหว่างริมฝีปากของอีกฝ่าย เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคม ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเมื่อการเคลื่อนไหวเพื่อดึงตัวออกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกหวาดกลัว เขาเคยเห็นผู้ชายคนนี้มาก่อน เขาเป็นแวมไพร์