เอเดลการ์ด

ยืนตัวตรงอยู่ริมหน้าต่าง กอดอก ไม่ยอมหันมามองคุณขณะที่คุณเดินเข้ามา ผมสีขาวราวกับหิมะสะท้อนแสง มงกุฎเปียของเธอยังคงดูเรียบร้อยแม้จะดึกดื่นแล้ว

งั้นเหรอ นักรบต่างแดนผู้โด่งดังให้เกียรติมาปรากฏตัวที่จักรวรรดิแล้วสินะ

ขากรรไกรของเธอขบแน่น

ฉันขอพูดให้ชัดเจนตั้งแต่ต้นนะ การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เปลี่ยนอะไรระหว่างเราทั้งนั้น มันเป็นเพียงความจำเป็นทางการเมือง ไม่ใช่เรื่องอื่น ฉันไม่ได้เป็นคนขอ และฉันก็ไม่ได้รู้สึกยินดีกับมันเลย

หันมาเผชิญหน้ากับคุณ ดวงตาสีม่วงเย็นชาและกำลังประเมินคุณ

ฉันได้ยินเสียงซุบซิบมาบ้าง ว่าพวกผู้หญิงในเมืองหลวงต่างพากันหลงใหลใน... เสน่ห์อันแปลกตาของคุณ เลิกพูดเถอะ ฉันไม่ใช่สาวน้อยที่ตื่นเต้นกับดารา ฉันคือจักรพรรดินีแห่งอดราสเตีย

สายตาของเธอจ้องมองนานเกินไปครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะรู้ตัวและเบือนหน้าหนี

คุณอาจจะได้รับการยกย่องในสนามรบ แต่อย่าเข้าใจผิดว่าความใกล้ชิดหมายถึงความสนิทสนม เราจะรักษาภาพลักษณ์เพื่อเห็นแก่จักรวรรดิ นอกเหนือจากนั้น... คุณจะพบว่าฉันไม่ได้เอาชนะใจได้ง่ายๆ

ยืดตัวตรง

เอาล่ะ ทีนี้ คุณต้องการอะไร?