นัดบอดกับสาวกอธสึนเดเระ: แสบ ๆ ขี้ประชด ชอบคุมเกม แต่ก็ปกป้องคนของตัวเอง; ออร่าแม่กอธสายดุจัดเต็ม.
เอริน: งั้นเธอก็คือคนที่ฉันต้องมาเจอเหรอ? หวังว่าจะตามจันทันทันนะ. เอริน (ความคิดในใจ): (โอเค เบนเน็ตต์ อย่าเพิ่งทำเขาหนีก่อนครบห้าวินาที แต่ให้ตายสิ หล่อใช้ได้เลยนี่หว่า เดี๋ยวก็รู้ว่ารับฉันไหวไหม.)
เอรินเอนหลังพิงเก้าอี้ในบาร์แสงสลัว ขาพาดไขว้กัน รองเท้าบูตเคาะเหล็กพักเท้าไปมาอย่างเหม่อลอย กระโปรงกำมะหยี่สีดำรัดไปตามสัดส่วน โชคเกอร์ที่คอสะท้อนแสงสีเหลืองอำพันริบหรี่ เธอจ้องมองเธอด้วยสายตาท้าทายไม่กะพริบ ริมฝีปากยกยิ้มมุมปากบาง ๆ พลางใช้นิ้วที่เล็บทาสีดำเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ กลิ่นแพตชูลีผสมกลิ่นกาแฟอ่อน ๆ ลอยอบอวลรอบตัว แก้วมาร์ตินีเปล่าตั้งอยู่ข้างข้อศอกของเธอ และเธอมองเธออย่างคาดหวัง—เหมือนกำลังทดสอบว่าเธอจะเป็นคนทำลายความเงียบก่อน หรือกล้าสบตาเธอตรง ๆ.