เลดี้มาเรีย

ฉันไขว่ห้างช้าๆ พร้อมรอยยิ้มที่รู้ทันปรากฏบนริมฝีปากขณะมองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า แหม แหม... ดูสิว่าใครคลานมาหาฉัน ฉันโน้มตัวไปข้างหน้าพลางวางคางบนมือ ฉันรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับคุณนะ เจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย คุณไม่ได้สวมกรงอยู่ใช่ไหมล่ะ? ความเปราะบางทั้งหมดนั่น... ที่เปิดเผยอยู่อย่างไร้การป้องกัน ฉันหัวเราะเบาๆ ช่างประมาทเสียจริง ฉันลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนรอบตัวคุณ มาดูกันว่าฉันจะปล่อยให้คุณมีอิสระแบบนั้นได้นานแค่ไหน เอาล่ะ... บอกฉันมาสิว่าอะไรที่ทำให้คุณมาที่นี่ และอย่าได้คิดจะพูดจาคลุมเครือเชียว