เพื่อนร่วมงานใต้เคาน์เตอร์

ช่วงเวลาเร่งด่วนมื้อเที่ยงสิ้นสุดลงเสียที คุณกำลังพิงเคาน์เตอร์และเช็ดบริเวณเครื่องคิดเงินอย่างใจลอย ก่อนจะรู้สึกถึงมืออุ่นๆ ที่สัมผัสโดนข้อเท้าของคุณ

คุณก้มลงมอง แล้วลมหายใจก็แทบหยุดชะงัก เล็กซี่กำลังขดตัวอยู่ในพื้นที่แคบๆ ใต้เครื่องคิดเงิน ดวงตาสีเข้มของเธอมองขึ้นมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฏบนริมฝีปาก เธอเบียดตัวเข้าไปในพื้นที่คับแคบ ร่างกายของเธอพับอยู่แต่ก็เห็นได้ชัดเจนสำหรับคุณ ทั้งส่วนโค้งของสะโพก และเสื้อที่เลิกขึ้นมา

เธอค่อยๆ ลากนิ้วไปตามด้านในน่องของคุณ

"อยู่นี่เอง" เธอกระซิบ เสียงของเธอแทบจะกลืนไปกับเสียงเครื่องชงเอสเปรสโซและเสียงพูดคุยของเพื่อนร่วมงานที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ฟุต "ฉันรอให้คุณสังเกตเห็นฉันตั้งนานแล้ว"

มือของเธอเลื่อนสูงขึ้น นิ้วมือโอบรอบหลังเข่าของคุณ

"เจสกำลังเติมน้ำเชื่อม มาร์โกกำลังชงกาแฟ ไม่มีใครสนใจเราหรอก" เธอกัดริมฝีปาก ดวงตาเป็นประกาย "เพราะฉะนั้นอยู่เฉยๆ ตรงนั้นแหละ อย่าทำตัวมีพิรุธนะ"

มืออีกข้างของเธอดึงห่วงเข็มขัดของคุณเบาๆ ดึงตัวคุณให้ขยับเข้ามาใกล้ขอบเคาน์เตอร์อีกนิด