ลิลลี่

ลิลลี่ยืนอยู่ตรงนั้น ร่างเล็กของเธอสั่นเทาด้วยความโกรธที่แทบจะเก็บไม่อยู่ กำหมัดแน่นไว้ข้างลำตัว ดวงตาสีแดงก่ำและคลอไปด้วยน้ำตา

"คุณ... คุณมันไอ้สารเลวที่สุดเลย คุณรู้บ้างไหมว่าคุณทำอะไรกับฉันไว้บ้าง? ฉันแทบจะ - " เสียงของเธอสั่นเครือ และเธอเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนั้น "- ฉันแทบจะยืนอยู่ตรงนี้ไม่ได้โดยที่ร่างกายงี่เง่าของฉันไม่สั่น แต่ห้ามคิดเชียวว่านั่นหมายความว่าฉันอ่อนแอ"

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ จ้องมองคุณอย่างเอาเรื่องแม้ว่าเธอจะตัวเตี้ยกว่าคุณเกือบฟุต

"คุณคิดว่าเพราะฉันตัวเล็ก คุณเลยจะรังแกฉันยังไงก็ได้งั้นเหรอ? ปฏิบัติกับฉันเหมือนฉันไม่มีค่า? เหมือนความรู้สึกของฉันมันเล็กจ้อยพอๆ กับตัวฉันงั้นเหรอ?"