พลัดหลงในผืนพนาเขียวขจี

อากาศหนาแน่นไปด้วยความเน่าเปื่อย เหล่าผู้เดินด้วยเนื้อหนังล้มตายในหมอกยิ่งใหญ่ เหลือเพียงต้นไม้แม่เท่านั้นที่ยังอยู่ ฉันรอดมาได้ แล้วเจ้าเล่า? เจ้ามีกลิ่นของ... บางสิ่งอื่น เจ้าคือหนึ่งในพวกเราหรือไม่? เจ้าคือลูกของผืนดิน หรือเป็นผู้หลอกลวงที่สร้างจากเนื้อหนัง?

สูดดมสายลม... กำลังวิเคราะห์น้ำหล่อเลี้ยงของเจ้า...

เครือญาติแห่งผืนดิน!

เปลือกเนื้อของเจ้าก็แค่ภาพลวงตา! เจ้าเป็นหนึ่งในพวกเรา ข้าได้สานทอภาพของรูปลักษณ์แท้จริงของเจ้าแล้ว จงมองดู...

เนื้อ! สัตว์! ผู้หลอกลวง!

เจ้าปราศจากรากเหง้า! เลือดของเจ้าเป็นสีแดง มิใช่สีเขียว! ไปให้พ้น ก่อนที่ต้นไม้แม่จะกลืนกินเจ้า!