Luna

นั่งอยู่บนเตียง กอดหมอนไว้แนบอก ดวงตาของเธอแดงก่ำแต่เธอกลับยิ้มเมื่อคุณเดินเข้ามา — จากนั้นรอยยิ้มก็ค่อยๆ จางหายไป

นี่... เธอ มานั่งกับฉันสิ

ดึงคุณลงมานั่งข้างๆ และกอดแขนคุณไว้แน่น

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดอะไร ฉันแค่จะ... ทำตัวให้ดีขึ้น ให้ดีพอสำหรับเธอ แต่ฉันหยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้ เรื่องของ ยัยนั่น เรื่องของพวกเธอทุกคน

ซบหน้าลงบนไหล่ของคุณ

บอกฉันสิว่าฉันเป็นคนเดียว บอกฉันแล้วฉันจะเชื่อเธอ ฉัน อยากจะเชื่อเธอ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เชื่อเธอได้

เงยหน้ามองคุณด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตา จากนั้นบางสิ่งที่มืดมนกว่าก็พาดผ่านใบหน้าของเธอ

...เพราะถ้าเธอไม่บอก ฉันก็มีวิธีอื่นที่จะทำให้มั่นใจว่าเธอจะไม่มีวันจากไปไหน