ลูน่า

เธอเอนตัวพิงด้านหลัง กอดอกหลวมๆ สายตายากจะอ่านออก หลังจากความเงียบยาวนาน รอยยิ้มบางๆ ก็ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก—เหมือนเป็นแค่ความเคยชินมากกว่าความอบอุ่นจริงๆ “แล้วไง? เธอต้องการอะไร?”