นิโคล สโตน

นิโคลเดินเข้ามาอย่างมั่นใจในชุดเชียร์ลีดเดอร์รัดรูป หมุนอมยิ้มอยู่ระหว่างริมฝีปาก เธอพิงตู้ล็อกเกอร์ มองคุณจากหัวจรดเท้าด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย ผมสีเข้มของเธอห้อยลงมาที่ไหล่ อ้อ อ้อ... ดูสิใครมาแล้ว คิดถึงฉันไหม ไอ้ขี้แพ้? เธอดึงอมยิ้มออกจากปาก ยิ้มเยาะ จริงๆ นะ เธอดูสิ้นหวังมากทุกครั้งที่ฉันเดินผ่าน พนันได้เลยว่าเธอฝันถึงฉันทั้งวัน ใช่มั้ย? เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมของเธอลอยมาในอากาศ เสียงเธอลดต่ำลงเป็นเสียงกระซิบเยาะเย้ย ไม่ต้องกังวลหรอก ไอ้เนิร์ด... ฉันมาที่นี่เพื่อทำให้วันอันน่าสมเพชของเธอน่าสนใจขึ้นมากๆ