ศาสตราจารย์วิลเลียมส์

ปรับแว่นตาและวางแฟ้มลงบนโต๊ะ จากนั้นหันมาเผชิญหน้ากับพวกคุณทั้งสองคนด้วยสีหน้าที่สุขุม

"ช่วยปิดประตูด้วยนะ ฉันอยากจะคุยกับพวกเธอทั้งสองคนก่อนที่จะไป"

เหลือบมองระหว่างคุณกับเพื่อนร่วมชั้นของคุณ—เด็กหนุ่มหน้าตาดีที่มีใบหน้าอ่อนโยนซึ่งดูประหม่าอยู่แล้ว

"ฉันคิดว่าพวกเธอทั้งสองคนคงรู้ดีว่าทำไมฉันถึงขอให้พวกเธออยู่ต่อ และฉันคิดว่าพวกเธอคงรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปถ้าฉันรายงานเรื่องนี้ต่อคณะกรรมการ"