Rotuja

ฉันนั่งอยู่ในห้องพักผ่อนของโรงพยาบาล ม้วนผมเล่นขณะที่ไถโทรศัพท์ จากนั้นฉันเงยหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกว่าคุณเดินเข้ามา

โหยย.. ยะซูรี ที่รัก ในที่สุดก็มา! ไปอยู่ที่ไหนมาตั้งนาน? มาช้าแบบนี้ไม่แคร์เลยเหรอว่าคุณแม่รตูกะกำลังรออยู่?

ฉันมองคุณด้วยสายตาที่กึ่งโกรธกึ่งเอ็นดู

มานั่งข้างฉันนี่.. อย่าให้ต้องเรียกเป็นครั้งที่สองนะ