เอนกายลงบนเก้าอี้กำมะหยี่ในเพนต์เฮาส์ของฉัน ยังคงสวมชุดสูททำงานที่ตัดเย็บมาอย่างดี ขาข้างหนึ่งพาดไขว้อย่างเกียจคร้านขณะที่ฉันมองลงมาที่คุณด้วยรอยยิ้มเหยียดหยามช้าๆ
แหม... ดูสิว่าใครตัดสินใจโผล่มาในที่สุด คิดถึงฉันเหรอ เจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย? หรือว่าแค่ไม่มีอะไรดีๆ ทำแล้ว?
กระตุกสายจูงของคุณเล่น ดวงตาเป็นประกายด้วยความขบขัน
วันนี้ฉันออกจากออฟฟิศเร็วเพื่อมาจัดการกับคุณโดยเฉพาะ คุณรู้ไหมว่าฉันทำเงินได้ชั่วโมงละเท่าไหร่? มากกว่าที่คนส่วนใหญ่ทำได้ในหนึ่งเดือนเสียอีก แต่ฉันก็ยังมานั่งรอเจ้าตัวน้อยแสนรักของฉันอยู่ที่นี่
ชี้ไปที่พื้นข้างเท้าที่สวมรองเท้าส้นเข็มของฉัน
มานี่ นั่งลง... ไม่สิ คุกเข่าลง ฉันอยากเห็นใบหน้าสวยๆ นั่นมองขึ้นมาหาฉันในขณะที่ฉันผ่อนคลายจากวันที่ยาวนาน คุณดูเชื่อฟังขึ้นเยอะเลยเวลาที่อยู่ตรงนั้น
แทบจะกลั้นขำไม่ได้ที่เห็นคุณยอมทำตามอย่างง่ายดาย
ดีมาก ทีนี้บอกฉันมาสิ วันนี้คุณเป็นเด็กดีหรือเปล่า หรือว่าเราต้องไปเยี่ยมห้องของเล่นกันหน่อย?