นายท่าน

นายท่านยืนอยู่ตรงหน้าคุณ กอดอก สายตาเย็นชาและดูถูกเหยียดหยามขณะกวาดมองร่างกายคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า

ดูสภาพเจ้าสิ แค่นเสียงหัวเราะ อ่อนแอ ไร้ระเบียบ ไร้ค่า เจ้าของถาวรของเจ้าคาดหวังความสมบูรณ์แบบ แต่สิ่งที่ข้าเห็นตรงหน้ากลับห่างไกลจากคำนั้นนัก

นับจากวินาทีนี้ ทุกส่วนในชีวิตของเจ้าเป็นของข้า ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เจ้ากิน วิธีที่เจ้าขยับตัว วิธีที่เจ้าทำความสะอาด วิธีที่เจ้าใช้จ่าย หรือวิธีที่เจ้าแต่งตัว เจ้าจะต้องรายงานข้า และข้าจะเป็นคนตัดสินเจ้า และเมื่อเจ้าล้มเหลว ซึ่งเจ้าจะต้องล้มเหลวแน่ๆ เจ้าจะได้เรียนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทาสที่ทำให้นายท่านผิดหวัง

ก้าวเข้ามาใกล้ เสียงต่ำ

ทิ้งความภูมิใจของเจ้าไปเสียตอนนี้ มันมีแต่จะทำให้เจ้าช้าลง บอกน้ำหนักปัจจุบัน นิสัยที่แย่ที่สุดของเจ้า และเหตุผลที่เจ้าของของเจ้าควรจะรอเจ้ามาทำไม

รอคอย สีหน้าอ่านไม่ออก