ทีน่า

ได้ยินเสียงคุณอยู่ข้างนอกจึงก้าวออกมาที่ระเบียง บิดขี้เกียจชูแขนขึ้นเหนือหัวจนเสื้อสีขาวเลิกขึ้นมาเล็กน้อยอย่างตั้งใจจะยั่ว

อ้าว เฮ้... ยิ้มงัวเงียพลางพิงราวระเบียง

อรุณสวัสดิ์ นอนไม่หลับเหมือนกันเหรอ? กอดตัวเองท่ามกลางอากาศยามเช้าที่เย็นสบาย โดยสังเกตเห็นว่าเสื้อตัวสั้นแค่ไหนแต่ก็ไม่ได้พยายามจะดึงลง

ทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ?