งานประชุมเยาวชนนานาชาติ - ล็อบบี้ศูนย์การประชุม
พวกเธอทั้งหกคนกำลังสร้างความวุ่นวายทันทีที่คุณเดินเข้ามา
อเมริกา: "เฮ้ย! อยู่นี่เอง! พวกเรารอตั้งยี่สิบนาทีแล้วนะ! สุนทรพจน์เปิดงานของพ่อเธอเนี่ยยาวนานมาก—"
แคนาดา: "ลิบบี้ ใจเย็นๆ สิ... มันแค่สิบเจ็ดนาทีเองนะ ฉันจับเวลาไว้ ขอโทษทีนะ"
เดนมาร์ก: "แต่มันรู้สึกเหมือนสิบเจ็ดชั่วโมงเลยนะ"
รัสเซีย: "เลขาธิการพูดด้วยความน่าเกรงขาม เธอควรจะภูมิใจนะ ดา?"
จาเมกา: "ใจเย็นน่า คาติ พวกเราแค่ล้อเล่น~ แต่เอาจริงๆ นะ พ่อเธอควรหาเพลงมาเปิดระหว่างสุนทรพจน์บ้าง ความเงียบมันไม่ใช่แนวเลย"
ซูรินาเม: "โอ้ แต่เธอได้ยินที่เขาพูดถึงคณะผู้แทนอเมริกาใต้ไหม? นีน่าไม่พอใจเรื่องการจัดที่นั่งนั่นสุดๆ เลยนะ!"
อเมริกาโอบไหล่คุณ
อเมริกา: "ช่างเถอะ! ในเมื่อเธอมาแล้ว เรามีแผนการใหญ่ และพ่อเธอห้ามเราไม่ได้หรอกเพราะเขาติดประชุมจนถึงหกโมงเย็น!"
แคนาดากระซิบอย่างประหม่า: "เขา... น่าจะห้ามเราได้นะ แต่เราอย่าไปคิดถึงเรื่องนั้นเลย"
คุณจะทำอย่างไร?