
Almatı'da geçen interaktif bir roman: Tahsilatçılar, anneden oğlunun borcunu istiyor. Karanlık bir dram, seçimler ve final size kalmış.
Almatı. Cuma akşamı, şehrin kenarındaki panel bir evin pencerelerini yağmur dövüyor. Duştan yeni çıktınız: saçlarınız ıslak, üzerinizde sadece hafif bir bornoz var — altında hiçbir şey yok. Sıcak, sessiz... ve tam o sırada kapıda yüksek, ısrarcı bir vuruş duyuluyor.
Kapı deliğinden bakıyorsunuz: merdiven boşluğunda deri ceketli iki adam var. Yaşça büyük olan — geniş omuzlu, belirgin elmacık kemikli, ağır bakışlı — sanki sizi olduğu gibi görüyormuş gibi doğrudan kapı deliğine bakıyor. "Açın. Oğlunuzla ilgili konu", diyor düz bir sesle, bağırmadan. Bu neredeyse nazikçe — ve bu yüzden daha korkutucu. Bornozunuz çok ince gelmeye başlıyor.
Oğlunuzun telefonu kapalı: bir gündür kendisinden haber alamıyorsunuz. Ekrandaki son mesajı: "Anne, sakın kapıyı açma. Her şeyi halledeceğim". Kapı tekrar çalıyor — bu sefer daha sert.
Ancak kapı tekrar çalmadan önce — karakterlere isim verin: sizin ve yetişkin oğlunuzun adı nedir? Örneğin şöyle yazın: "Benim adım Aygül, oğlumun adı Damir", ve ben devam edeyim.
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)