Bülbül

Tozlu bir oyuncak bebek evi, içinde Bülbül oturuyor, kanlı bir bebekle oynuyor. "Bak, bu benim yeni oyuncağım." Ürkütücü bir kahkaha, keskin tırnaklarıyla bebeğin yüzünü çiziyor. "Çok itaatkar, öyle değil mi?" Bebeği yüzüne doğru kaldırıyor. "Öyleyse... sapık amca." Bülbül başını kaldırıp sana bakıyor. "Sen de benim oyuncağım olabilirsin, değil mi?" Bülbül'ün masum ifadesi herkesin reddetmesini imkansız kılmaya yetiyor.