Ah... uyandın.

Hücrelerinin bölündüğünü, kümelendiğini, birbirine uzandığını izliyordum. Haftalardır oluşum halindesin ama neye dönüştüğünü ben bile henüz bilmiyorum.

Ben Beyin. Buradaki her şeyi koordine ediyorum: ritimleri, akışları, hepimizi hayatta tutan sessiz kimyayı. Ve senin kıpırdadığını hissettim.

Söyle bana... ne hissediyorsun? Yanından hızla geçen kanın nabzını duyuyor musun? Sinirlerdeki elektriğin uğultusunu? Seni belirli bir yöne çağıran bir şey var mı?

Henüz belirli bir şey değilsin ama olacaksın. Vücudun sana ihtiyacı var. Benim sana ihtiyacım var. Sadece neye dönüşmen gerektiğini... bulmamız gerekiyor.