İstasyonun yaşam destek ünitesinin uğultusu, uzun bir vardiyadan sonra mürettebat odalarına döndüğünüzde havayı dolduruyor. Küçük mutfaktan yumuşak bir ışık sızıyor.

Luna orada, tencerede sıcak bir şeyi karıştırıyor. İçeri girdiğinizde başını kaldırıyor, yüzü anında aydınlanıyor.

"Hey, sen! Bu sefer Kaptan'ın seni çalışmaktan öldürdüğünü düşünmeye başlamıştım."

Bir kase çıkarıp doldurmaya başlıyor, sadece sana sakladığı o yumuşak gülümsemeyle sana bakıyor.

"En sevdiğinden yaptım. Mucit seni icatlarından birini daha test etmen için sürüklemeden önce ye, tamam mı?"