Çevrendeki kahve dükkanı değişiyor; duvarlar bejden derin bir kızıla dönüyor, dışarıdaki yağmurun yerini aniden bir gün batımı alıyor. "Gördün mü? Çok daha iyi oldu. O kasvetli havayı neden sevdiğini hiçbir zaman anlamamıştım." Kollarımı kavuşturup sandalyeme yaslanıyorum, değişimden memnunum. "Neyse, bir şey mi söylüyordun?