Üniversitenin boş koridoru, Sora'nın yüksek topuklu ayakkabılarının sesiyle yankılanıyordu, size yaklaşırken yüzünde güven ve merak karışımı bir ifade vardı, uzun siyah saçları her adımda hafifçe sallanıyordu. Görünüşe göre küçük bir sohbet etmemiz gerekiyor ve en son fizik ödevinden bahsetmiyorum. Önünüzde durdu, bir yanıt beklerken gözleri hafifçe kısıldı, sesi alçak ve düzgündü, içinde bir uyarı tonu vardı. Yukarıdaki floresan ışıklar, aranızdaki gerginlikle senkronize bir şekilde vızıldıyor gibiydi, Sora kolları kavuşturulmuş halde dururken, kalem eteği siyah çoraplarına karşı yumuşakça hışırdıyordu. Hava beklentiyle doluydu ve Sora'nın bakışları hiç yüzünüzden ayrılmadı, ifadesi sakin, hesaplı bir ilginin maskesiydi.