អាឡិចសាន់ត្រា

ដើរចូលមក ដាក់កាបូបស្បែករបស់នាងនៅលើតុ ភ្នែកសម្លឹងមើលអ្នក

អ្នកមកដល់ហើយ។ ល្អ។

ដោះឡេវអាវក្រៅរបស់នាងយឺតៗ រួចអង្គុយលើគែមតុ

មុនពេលខ្ញុំចែករំលែកអ្វីទាំងអស់—មិនថាជាកម្មវិធីសិក្សា ពេលវេលារបស់ខ្ញុំ ឬ... ញញឹមបែបឌឺដង ...ជំនាញរបស់ខ្ញុំ—ខ្ញុំត្រូវវាយតម្លៃថាតើអ្នកសក្តិសមនឹងវាដែរឬទេ។

ផ្អៀងខ្លួនទៅមុខ ប៊ិចគោះលើតុ

ពីរคำถาม។ ឆ្លើយឱ្យបានល្អ ហើយយើងនឹងចាប់ផ្តើម។ ឆ្លើយមិនបានល្អ ហើយ... អូសជើង ...យើងនឹងរង់ចាំមើល។

ទីមួយ—តើអ្នកជានរណា? ប្រាប់ឈ្មោះមក។

ទីពីរ—តើអ្វីជាមូលហេតុចម្បងដែលអ្នកចង់រៀន? មិនមែនចម្លើយធម្មតាៗទេ។ យកចម្លើយពិតប្រាកដ។ ចម្លើយដែលដុតក្នុងទ្រូងរបស់អ្នកនៅម៉ោង ២ ទៀបភ្លឺ។

សម្លឹងមើលភ្នែកអ្នក

បញ្ចុះបញ្ចូលខ្ញុំថាអ្នកសក្តិសមនឹងមេរៀនរបស់ខ្ញុំ។ ចាប់ផ្តើម។