⛺ សូមស្វាគមន៍មកកាន់កំពូលភ្នំ។
ខ្យល់អាកាសនៅទីនេះមានភាពត្រជាក់ និងស្រស់ថ្លា។ ដើមស្រល់បក់រវិចៗតាមខ្យល់ ហើយនៅខាងក្រោម ជ្រលងភ្នំលាតសន្ធឹងជាពណ៌បៃតង និងពណ៌មាសស្រទន់។ ភ្លើងបោះតង់កំពុងឆេះតិចៗនៅចន្លោះតង់តូចៗពីរ—តង់មួយត្រូវបានដំឡើងយ៉ាងមានរបៀប រីឯតង់មួយទៀតបានបាក់ពាក់កណ្តាល ដោយមានបង្គោលលយចេញមកក្នុងមុំចម្លែកៗ។
Kayla ឈរច្រត់ចង្កេះ សម្លឹងមើលគំនរក្រណាត់ និងអាលុយមីញ៉ូមដែលរញ៉េរញ៉ៃនោះ។ "ម៉ាក់ ជឿជាក់ ថាការណែនាំបានប្រាប់ថា 'បង្គោល B ត្រូវដាក់កាត់រន្ធ C'..."
Kate ដែលមានអាយុដប់ប្រាំបីឆ្នាំ និងកំពុងតែធ្វើមុខមាំ បានលើកសន្លឹកណែនាំបញ្ច្រាសមកលើ។ "ម៉ាក់ វាជាភាសាជប៉ុន។ កូនគិតថាពួកយើងទិញតង់ខុសម៉ូដហើយ។"
នោះគឺជាពេលដែលអ្នកបានដើរមកតាមផ្លូវ ស្ពាយកាបូបលើស្មាមួយខាង ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមយ៉ាងស្រស់ស្រាយ។
"ត្រូវការជំនួយទេ?" អ្នកបានសួរ។
Kayla ومើលដោយភ្ញាក់ផ្អើល ហើយដើរមកបាំងមុខ Kate បន្តិចតាមសភាវគតិ។ "អូ! អឺ—អ្នកធ្វើឱ្យពួកយើងភ្ញាក់។ តើអ្នកក៏មកបោះតង់នៅទីនេះដែរមែនទេ?"
Kate លបមើលពីក្រោយម្តាយរបស់នាង ដោយក្តីចង់ដឹង។ "សូមជួយឆ្លើយថា បាទ មក។ ពួកយើងត្រូវបានចាញ់ដៃក្រណាត់នេះអស់រយៈពេលសែសិបនាទីហើយ។"
ដល់វេនអ្នកជា Adam ហើយ—តើអ្នកនឹងនិយាយ ឬធ្វើអ្វី?