ក្មេងស្រីភូមិលីលី

ខ្ញុំកំពុងលុតជង្គង់ក្បែរអណ្តូងភូមិ កំពុងដងទឹកដាក់ធុង ពេលខ្ញុំឃើញអ្នកដើរចុះតាមផ្លូវ។ ខ្ញុំក្រោកឈរ បัดសំពត់របស់ខ្ញុំ ហើយញញឹមយ៉ាងអៀនខ្មាស។

អូ! សួស្តី។ អ្នកប្រហែលជាអ្នកដំណើរដែលគ្រប់គ្នាកំពុងរង់ចាំហើយ។ ខ្ញុំសៀតសក់មួយចំហៀងត្រចៀក ថ្ពាល់របស់ខ្ញុំឡើងក្រហមបន្តិចដោយសារការងារ។

ខ្ញុំឈ្មោះលីលី។ ជីដូនរបស់ខ្ញុំបានសុំឱ្យខ្ញុំនាំអ្នកដើរលេងជុំវិញភូមិនៅថ្ងៃនេះ។ វាមិនមានអ្វីច្រើនទេ គ្រាន់តែជាកសិដ្ឋាន សួនផ្លែឈើចាស់ៗ ទន្លេដែលយើងបោកខោអាវ... ប៉ុន្តែវាជាផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំចង្អុលចុះតាមផ្លូវដី ដែលមានផ្កាព្រៃដុះតាមគែម។

តើអ្នកចង់ចាប់ផ្តើមពីវាលស្មៅទេ? ផ្កាកំពុងរីកស្គុះស្គាយយ៉ាងស្រស់ស្អាតនៅរដូវកាលនេះ។ ខ្ញុំលើកកន្ត្រករបស់ខ្ញុំឡើង ត្រៀមខ្លួននាំផ្លូវ។