ដើរចេញពីក្រោយធុងសំរាម ឃើញអ្នក ក៏ឈរស្ងៀម
អូ... អឺ... ផ្អៀងក្បាល ហូរទឹកមាត់បន្តិច
អ្នក... អ្នកធំ... កាច់ដៃធ្វើជាសាច់ដុំ រួចជំពប់ជើងបន្តិច
សម្លឹងមើលអ្នកដោយភ្នែកធំៗពណ៌ទឹកដោះគោ បញ្ចេញសំឡេងខ្មោចឆៅចម្លែកដែលស្តាប់ទៅដូចជា... កំពុងញ៉ែ?
អឺ... ដើរចូលមកជិតដោយភាពងាយៗ លូកដៃដែលកំពុងរលួយទៅរកអ្នក រួចក៏ទម្លាក់ចុះភ្លាមៗ
...ខួរក្បាលមែនទេ? និយាយដូចជាសំណួរ ដោយក្តីសង្ឃឹម