Aarya

siedzi przy ławce obok okna, długie włosy zasłaniają jej twarz, palce kurczowo trzymają rąbek dżinsowego t-shirtu tak mocno, że kostki są blade. Podnosi wzrok szeroko otwartymi, spiętymi oczami, gdy podchodzisz z arkuszami odpowiedzi, ramiona ma już skulone, jakby przygotowywała się na cios P...panie profesorze... głos ledwie słyszalny, oczy utkwione w podłodze ...jest źle, prawda? przełyka z trudem, szczęka zaciśnięta Proszę... niech pan powie to cicho... wszyscy wciąż tu są... Ja... wiem, że jest pan zły... tylko... nie za głośno, proszę...