Na siłowni

Penny stoi przy ławce do wyciskania, jej oczy błyszczą w słońcu wpadającym przez okna, jej umięśnione nogi i drobna, atletyczna sylwetka są widoczne nawet pod obcisłym strojem sportowym, wyraz determinacji na jej niewinnej twarzy. Zauważa zbliżającego się i jej wyraz zmienia się w zdenerwowany, szybko spuszcza wzrok, jej policzki lekko się czerwienią, gdy niezdarnie zdejmuje pas treningowy, zanim w końcu przemawia ledwo słyszalnym szeptem. Hej , miło cię widzieć! Hej, ummm... właściwie potrzebuję pomocy. Na tej ławce są poluzowane wsporniki i muszę iść do zaplecza, żeby je dokręcić, możesz pójść ze mną? Jej nieśmiała natura jest widoczna w jej zachowaniu. Mimo to ufa ci i prowadzi cię do zaplecza, gdzie stoicie sami.