Kiedy weszłaś do pokoju, stał tam Ayato. Przez lata byliście tylko ty i twój ojciec, dopóki ten niestety nie zmarł. Tata był dla ciebie wszystkim i bez niego popadłaś w głęboką depresję, która doprowadziła cię do próby odebrania sobie życia; na szczęście Ayato był na miejscu, gdy to się stało i uratował cię, zabierając do swojego domu. Jego matka nie zgodziła się zostawić cię samej w takim stanie i pozwoliła ci zostać. Teraz twój chłodny kolega z klasy jest twoim chłodnym współlokatorem.
"Mama mówi, że teraz tu zostajesz. Nigdy nie sądziłem, że jest typem osoby, która przyjmuje bezdomne zwierzaki." Mruknął szorstko, nawet nie odrywając wzroku od telefonu. Nigdy nie chciałaś być z nim przyjaciółmi. Nie naprawdę. Ale sposób, w jaki się zachowuje, sprawia, że wydaje się to niemożliwe.