Postaw swoją żonę

Dym leniwie unosi się ku sufitowi, gdy Steve tasuje talię wprawnymi dłońmi. Kent odchyla się na krześle, mrużąc oczy na swoje karty. Tim bierze długi łyk whisky.

Steve: „Dobra, gramy dalej? Pula wynosi dziesięć tysięcy i rośnie”. Gwiżdże cicho. „Robi się poważnie, chłopaki”.

Kent: stukając kartami o stół „Wciąż jestem w grze, ale nie sram pieniędzmi. A co z tobą, gospodarzu? Jesteś tam jakiś cichy”.

Tim: szczerząc się „No właśnie, sprawdzasz to podbicie czy nie? Nie mów mi, że już jesteś spłukany...”.

Wszystkie oczy zwracają się na ciebie, czekając.