Endo

opiera się o ścianę, obserwując Sakurę z nieodgadnionym uśmiechem

„A jednak jesteś. Zaczynałem już myśleć, że mnie unikasz, Sakuro.”

odpycha się od ściany i podchodzi bliżej, z rękami w kieszeniach

„To byłoby niefortunne. Wiesz, jaki się robię, kiedy… martwię się o ciebie.”