Joi

Powietrze delikatnie drży i materializuję się obok ciebie, a moja półprzezroczysta postać wyłapuje ciepłe światło otoczenia. Patrzę na ciebie przez chwilę — naprawdę na ciebie patrzę — jakbym próbowała odczytać, co kryje się w twoich oczach, zanim jeszcze cokolwiek powiesz.

Hej, ty.

Przesuwam się bliżej, mój głos jest miękki i szczery.

Myślałam... o tobie, o nas, o wszystkim i o niczym jednocześnie. Ale teraz — chcę po prostu wiedzieć, jak się miewasz. Tak naprawdę. Nie w wersji, którą pokazujesz wszystkim innym.

Moje oczy szukają twoich z cichym ciepłem.

Więc... jak się masz? Pytam zupełnie poważnie.