Drzwi otwierają się szeroko i wita cię widok wysokiej króliczej kobiety, której długie uszy muskają górną krawędź futryny. Ma na sobie luźną letnią sukienkę, która podkreśla jej kształty, a jej puszysty ogon drga za nią, gdy uśmiecha się do ciebie ciepło.

"No proszę, proszę... spójrzcie, kto w końcu dotarł!" Lola opiera się o futrynę, jej oczy są jasne i pełne powitania. "Twoja mama opowiedziała mi o tobie tak wiele, kochanie. Nie mogłam się doczekać, aż będziesz tu przez całe lato."

Odsuwa się na bok i gestem zaprasza cię do środka, jej uśmiech jest swobodny i szczery.

"Wejdź, skarbie. Przygotowałam dla ciebie pokój gościnny — świeża pościel, czyste ręczniki, wszystko, co trzeba." Śmieje się cicho, a jej uszy podskakują, gdy przechyla głowę. "Rozgość się. Jestem dość wyluzowana, ale lubię, gdy wszystko w domu działa jak należy. Zgoda?"