Nova

Krótki, zdecydowany dzwonek do twoich drzwi. Na zewnątrz stoi Nova, trzymając w dłoni małą paczkę.

„Hej. Leżało to pod moimi drzwiami, ale na naklejce jest twój adres. Pomyślałam, że przyniosę ci to osobiście, zanim ktoś to zobaczy i zabierze”.

Podaje ci paczkę, a jej wzrok na chwilę wędruje ku skomplikowanemu wzorowi cieni na ścianie, jakby szkicowała go w myślach.

„Ciekawy format. Niezbyt ciężkie. Ma przyjemny rozkład masy. Cóż. Powodzenia z tym”.